شعر طنز دروس دوم تجربی
هِی اسید و باز دعوا مــی کنند خاک عالم بر سرما می کنند
درس چون در مغز داغم می رونــد می شود فرار و فوری می پرد
بار سنگین فیزیک لج کرده اســت اهرم ذهن مرا کج کرده است
روز و شب معلوم و مجهول می کنم ذهن خود اینگونه مشغول می کنم
این مسایل که فیزیک بــرهم زده مرکز ثقل مرا بر هم زده
جبر مجهولات آن درد اســت و درد چهره ام ا ز دست جبر زرد است و زرد
گه گله از دست تانژانت می کنم گه شکایت از کوتانژانت می کنم
من دگر از دست سینوس خســته ام هم چنانکه از کسینوس خسته ام
گر بخوانی بیست باراین زیست را بازم هر گز نبینی 20 را
از زبان خارجه آشفــــــــــته ام در سر زنگ زبان خفته ام
جمله ی معلوم چرا مجهــــول شود مصدر بیچاره هِی معلوم شود
از زمانی که عربی خوانـــده ام در میان ریشه ی افعال مانده ام
قلبم از جغرافیــــا غمــــگین شده بس که کره سنگین شده
تا مدیــر ما زنـد زنــگ خــلاص با شتاب گریزیم از کلاس